Vingerverven met mijn heerlijke vriendin

Vingerverven is sexier dan je denkt

Het regende al de hele dag. Er waren geen soaps op tv en ik had geen zin om te lezen. Zin om te studeren had ik al helemaal niet. Af en toe hield mijn vriendin en studiegenote Suzanne iets omhoog en vroeg: “Kan dit weg?” Ze hield een bodypaintpakketje waar je ook mee kan vingerverven omhoog dat ik maanden geleden voor de grap gekocht had. Ook zo iets wat je op webcam sex sites ziet.

 “Nee joh, da’s leuk,” zei ik en sprong op. “Ik ga jou beschilderen!” “Ja doei,” riep Suzanne. Suzanne lachte; die is gelukkig altijd wel in voor dit soort dingen. “Wacht even,” zei ze, “dan trek ik een fles wijn open. Daar krijg ik het warm van en ga jij beter van schilderen.”

Ontspannen

Even later lag ze met alleen haar slipje nog aan op haar rug op een opengeknipte vuilniszak midden in de kamer. “Wat zal ik eens van je maken?” vroeg ik, terwijl ik naar haar borsten staarde. “Een abstract kunstwerk of een huilend zigeunermeisje? Dan worden je tepels de ogen.” Ik besloot dat het een boeket moest worden, want bloemen schilderen, dat kan iedereen. Met mijn tong uit mijn mond ging ik aan de slag. Suzanne lag heel stil en dronk haar wijn uit een rietje om niet te knoeien, en neuriede mee met de cd die we hadden opgezet. Kortom, de sfeer was heel ontspannen.

“Je borsten worden rode rozen,” zei ik en kneep wat rode verf uit de tube op haar linkerborst. Ik zag dat haar tepels hard werden. “Je maakt het wel moeilijker voor me, hoor, met die harde tepels,” zei ik. “Dat gaat vanzelf,” zei Suzanne zacht. Eigenlijk had ik nu al aan haar kunnen merken dat ze opgewonden raakte, maar ik ging helemaal op in mijn schilderwerk. “Ik denk dat ik stop met de penselen en ga vingerverven,” zei ik. “Dan kan ik er wat meer gevoel in stoppen en word je een wandelend expressionistisch kunstwerk.”

Allebei opgewonden

Suzanne grinnikte, maar liet me toch mijn gang gaan. En het werd inderdaad mooier, nu ik wat minder precies was met het vingerverven. Ik doopte mijn middelvinger in de rode verf en draaide cirkels om haar tepels. Terwijl ik daarmee bezig was en Suzannes borstkas meer dan daarvoor op en neer zag gaan, kreeg ik een beetje de kriebels in mijn onderbuik. We waren nu allebei opgewonden, maar durfden dat natuurlijk niet toe te geven, want we zijn hartstikke hetero. Suzanne pakte een spiegel die ze van tevoren naast zich had neergelegd en bekeek zichzelf.

 “Misschien wordt het nog mooier als je het met je handen uitwrijft, zodat de kleuren in elkaar overlopen,” stelde ze voor. “Oké,” zei ik. “Als jij je benen uit elkaar doet, dan ga ik er op mijn knieën tussen zitten. Dan kan ik er beter bij.”

Natuurlijk bleef het niet bij vingerverven. Volgende week lees je wat er verder gebeurde…